"To tylko zimowy blues” to kolejna książka Anny Chaber, autorki, która pojawiła się na książkowym rynku jesienią 2021 roku. Mieliśmy wtedy okazję poznać romantyczną historię Grega i Pauli. Mowa tu rzecz jasna o „Zaproś mnie na Pumpkin Latte”, które zaraz po premierze przypadło do gustu wielu czytelnikom. Ja także zaliczam się do tego grona, więc jak tylko dowiedziałam się o kolejnej książce pani Chaber, sięgnęłam po nią bez zastanowienia. Czy historia Karoliny i Daniela była równie przyjemna?
Na początku grudnia dawałam wam znać o pewnie interesującej pozycji książkowej. Jak już się zapewne domyślacie, mowa tu o niejakich „Klechdach”, zbiorze starożytnych podań i powieści ludu polskiego i Rusi. Zgromadził je niegdyś Kazimierz Władysław Wójcicki, polski literat, wydawca i historyk. Słyszeliście o nim lub o jego zbiorze? Jeśli nie, nie musicie się o nic martwić, ja także nie miałam pojęcia o istnieniu tej masywnej księgi. Właśnie dlatego postanowiłam wam o niej opowiedzieć. Być może i was pochłonie dawny świat naszych polskich bajek. Bajek surowych i niekiedy makabrycznych, ale wciąż unikalnych i niezwykle inspirujących. W końcu to od nich zaczęło się tak wiele historii…
Witajcie, a może warto byłoby napisać „witojcie”! Niestety mam dla was smutną wiadomość, bo przychodzę do was z już ostatnią świąteczną historię. Dobra wiadomość jest taka, że mogę wam opowiedzieć o kolejnej, bardzo przyjemnej lekturze. „Zaufaj swoim marzeniom” pani Natalii Sońkiej to już ostatnia książka z zakopiańskiej serii. Ostatnia recenzja świąteczna i ostatnia część. No popatrzcie tylko, jak się ciekawie złożyło...
Warto chyba zacząć od napisania, że ta recenzja będzie TOTALNIE nieobiektywna i WCALE nie czuję się z tego powodu winna! Uwielbiam twórczość Alice Oseman, już jakiś czas temu przeczytałam wszystkie jej powieści graficzne z serii Heartstoppera. No dobrze, nie wszystkie, bo zatrzymałam się na tych wydanych tomach (aktualnie czterech). Nie to jest jednak najważniejsze. Najważniejsze jest to, że aktualnie nie czekam już wyłącznie na kolejne, anglojęzyczne wydania. Teraz czekam także na nasze, polskie egzemplarze Heartstoppera. I kurczę, doprawdy nie wiem, czy można się bardziej cieszyć.
Sięgnęłam po tę książkę z myślą, że zacznę ją czytać i wrócę do niej za jakiś czas. Patrzyłam na nią, zastanawiając się, ile dni zajmie mi przeczytanie ponad 900 stron tekstu. Uznałam, że zostawię tę lekturę na potem… a potem zaczęłam ją czytać. I przepadłam. Zatonęłam tak, jak Nesta tonęła w głębinach Kotła. Pozwoliłam nieść się tej historii, opowieści złamanej kobiety, która wyszła z otchłani, zabierając coś, czego nie powinna. Która stała się równie ostra, co srebrzyste ostrze. Która sama stała się ostrzem…
Nadszedł czas na przedostatnią, świąteczną opowieść. Tym razem porozmawiamy o „Krainie spełnionych życzeń”, kontynuacji książki „Kraina Zeszłorocznych choinek”. Zabawne jest to, że zaczynam pisać tę recenzje dokładnie rok po tym, jak dodałam opinię na temat pierwszej części: czwartego stycznia. Czy ta opinia będzie równie pozytywna? Zobaczymy.
Długo czekałam na premierę „Domu wielu dróg”. Uwielbiam „Ruchomy zamek Hauru”, Sophie, Kalcyfera, a już zwłaszcza tytułowego czarodzieja. Nie zliczę, ile razy oglądałam pełnometrażowy film na podstawie ich przygód. Nie określę też, jak bardzo chciałam wrócić do ich świata. Świata magii, bajecznych historii i królewskich intryg. Świata, który otworzył się przede mną po raz kolejny.
Posłuchajcie więc (a właściwie przeczytajcie), czy warto sięgnąć po „Dom wielu dróg”, trzecią część magicznej serii o niezwykłych czarodziejach… a w szczególności o jednym, konkretnym czarodzieju.
